يعنى آنچه كه خدا در اين آيه ياد نموده حكم خداست كه بين شما حكم مىكند .
( وَ اللَّهُ عَلِيمٌ )
و خدا داناى به تمام چيزهاست
( حَكِيمٌ )
و خدا در آنچه مى كنيد و به آن فرمان ميدهد درست كردار است .
حسن گويد : در اوّل اسلام زن مسلمان همسر مرد كافر بود و زن كافره هم همسر مرد مسلمان ، پس اين آيه آن را نسخ كرد .
زهرى گويد : و چون اين آيه نازل شد مؤمنين ايمان به حكم اللَّه آورده ، و پرداختند آنچه كه به آنها امر شده بود از مخارج مشركين بر زنانشان و امّا - مشركين امتناع كردند كه اقرار كنند به حكم خدا در آنچه كه بايشان فرمان داده بود از اداء نفقهها و مخارج مسلمين ، پس نازل شد :
( وَ إِنْ فاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ أَزْواجِكُمْ )
و اگر چيزى از همسران شما بسوى كفّار رفت يكى از همسران شما
( إِلَى الْكُفَّارِ )
و بطور ارتداد و كفر ملحق بكفّار شد .
( فَعاقَبْتُمْ )
و شما جنگ كرديد و از كفّار غنيمتى بدست آورديد و پيروز شديد و غلبه براى شما بود .
مؤرج گويد : يعنى پس شما بعد از ايشان مانديد و امر بدست شما گرديد .
فراء گويد : كه عقب و عاقب مثل صغّر و صاغر بيك معنى است .
على بن عيسى گويد : عاقبت و آخر كار زنان كفّار نصيب شما شد يا از جهت اسارت يا از جهت آمد نشان در حال اسلام و ايمان .
( فَآتُوا الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْواجُهُمْ )
پس بمسلمانى كه همسرانشان رفتهاند يعنى زنان ايشان از مؤمنين
( مِثْلَ ما أَنْفَقُوا )
ابن عباس و جبائى گويند : يعنى مانند آنچه كه دادهاند از مهرهايى كه بر آنهاست از اصل غنيمت و چيزى از حق آنها را كم نكنيد ، بلكه كاملا بپردازيد .