منافقين شدند ، سپس در موقع سختى از ايشان تبرّى جسته و آنها را تسليم دشمن نمودند .
و بعضى گويند : از
كَمَثَلِ الشَّيْطانِ
روز بدر را قصد نموده زمانى كه دعوت بجنگ با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نمود ، پس چون فرشتگان را ديد به عقب برگشته و فرار كرد و گفت من از خدا ميترسم .
مجاهد گويد : اراده كرده به شيطان و انسان اسم جنس را ، انسان معهود و مخصوص را ، زيرا كه شيطان دائما انسانى را دعوت بكفر مىكند سپس از او در وقت حاجت تبرى ميجويد و البتّه شيطان ميگويد :
( إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ )
بدرستى كه من از خداى جهانيان مى ترسم در روز قيامت ، سپس خداوند سبحان ياد نمود كه آن دو روانه بدوزخ خواهند شد بقولش :
( فَكانَ عاقِبَتَهُما أَنَّهُما فِي النَّارِ خالِدَيْنِ فِيها )
يعنى عاقبت و سر انجام داعى ( دعوت كن ) و ( مدعو ) دعوت شده از شيطان و كسانى كه اغوا كرد آنها را از منافقين و يهود اينست كه آنان در آتش براى هميشه معذّب خواهند بود .
( وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ )
يعنى و اين است كيفر آنها سپس برگشت به موعظه كردن مؤمنين و فرمود :
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ )
اى آن كسانى كه ايمان آوردهايد بترسيد از خدا و بايد هر كسى نگاه كند و ببيند چه چيزى براى روز قيامتش مقدّم داشته است و معنايش اينست كه هر كسى بايد انديشه كند كه چه چيز براى خودش مقدّم داشته آيا عمل شايستهاى كه او را نجات دهد يا عمل بدى كه او را هلاك و پست نمايد چون كه عمل وارد بر او مىشود .