آيه نازل شد :
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ . . . )
پس براى ايشان دو پاداش قرار داد و افزود بر ايشان نور و آمرزش را سپس فرمود :
( لِئَلَّا يَعْلَمَ - أَهْلُ الْكِتابِ )
.
و كلبى گويد : آنها بيست و چهار نفر مرد بودند كه از يمن بر پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله وارد شدند و آن حضرت ( ص ) در مكّه بودند و ايشان يهودى و نصرانى نبودند بلكه بدين پيامبران نبودند ، پس اسلام آوردند ، پس ابو جهل بايشان گفت شما بد مردمى هستيد و بد واردينى بر خويشانتان پس آنها پاسخ وى را داده و گفتند و چيست براى ما كه ايمان به خدا نياوريم ، پس خدا براى مؤمنين اهل كتاب مثل عبد اللَّه بن سلام و اصحابش دو پاداش قرار داد پس ايشان شروع كردند بر مباهات و فخر كردن بر اصحاب رسول خدا ( ص ) و مى گفتند ما از شما برتريم زيرا براى ما دو پاداش است و براى شما يك پاداش ، پس نازل شد :
لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتابِ . . .
تا آخر سوره .
دو پاداش براى كيست ؟
از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده كه فرمود هر كس براى او كنيزى باشد پس او را تعليم داده و خوب بياموزد و او را ادب نموده و نيكو ادب نمايد و وى را آزاد كرده و شوهر دهد براى او دو پاداش است و هر كس از اهل كتاب كه ايمان به پيامبر خود آورد و بمحمّد ( ص ) نيز ايمان آورد براى او دو پاداش است و هر بنده و مملوكى كه ادا كند حق خدا و حق صاحبان خود را پس براى او دو پاداش است اين حديث را بخارى و مسلم در دو صحيح خود آوردهاند « 1 »
هامش
( 1 ) - مترجم گويد : خدا رحمت كند ابو على طبرسى را كه تقيّه نموده و