( لِئَلَّا يَعْلَمَ )
يعنى براى اينكه بدانند ، و لا زايده است
( أَهْلُ الْكِتابِ )
يعنى آنهايى كه ايمان بمحمّد صلّى اللَّه عليه و آله نياورده و نسبت بمؤمنين حسد ورزيدند از ايشان
( أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ )
و ان ( الّا ) ان مخففه از انّ مثقّله است و تقديرش اينست كه ايشان قدرت و نيرو ندارند ، و - معنايش اينست كه ما دو پاداش قرار داديم براى كسانى كه ايمان بمحمّد صلّى اللَّه عليه و آله آوردند ، تا آنكه بدانند كسانى كه ايمان نياوردهاند بر ايشان پاداشى و نصيبى و حظّى در فضل خدا نيست .
هامش
( جنبهء ولايتى آيهء مذكوره را نقل نكرده با اينكه ابو القاسم حسكانى - حنفى متوفّى قرن پنجم هجرت كه قبل از وى در خراسان بوده در شواهد التنزيل خود ج 2 ص 227 تا 229 شش حديث ايراد كرده كه ما براى تيمن و اداء بعضى از حقوق مواليان عظام خود تقديم دوستان آل محمّد ( ع ) مى نمائيم ، در حديث 943 از فرات بن ابراهيم كوفى باسنادش از ابن عبّاس روايت نموده در قول خداى تعالى( يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ )فرمود : حسن و حسين عليهما السلام و يجعل لكم نورا تمشون به ، على بن ابى طالب عليهم السلام ، و در حديث 944 باسنادش از جابر بن عبد اللَّه عينا مثل حديث - گذشته .
و در حديث 945 باسنادش از جابر از ابى جعفر عليه السلام در قول اويُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِفرمود : يعنى حسن و حسين و يجعل لكم نورا تمشون به فرمود امام عادلى كه به او پيروى كنيد على بن ابى طالب عليهم السلام .
و در حديث 946 باسنادش از سعد بن طريف از ابى جعفر عليه السلام در تفسير آيهء مذكوره فرمود ( من تمسّك بولاية على فله نور ) كسى كه متمسك به ولايت عليه السلام شود براى او نور است .
و در حديث 947 باسنادش از ابو سعيد خدرى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : اما به خدا قسم هيچ بندهاى دوست