صدقه آنست كه آن را بدهى در حالى كه تو تندرست و سالم و بخيل هستى و اميد زندگى و ترس از فقر دارى .
4 - و اينكه آن را واپس نگذارى تا وقتى كه جان بگلويت برسد و بگويى براى فلانى چقدر و براى فلانى چه اندازه .
5 - و اينكه آن را در دوستترين افراد و نيازمندترين و شايستهترين آنها قرار دهى كه آن را بگيرند ، و براى همين خداوند اختصاص داد اقوامى را بگرفتن صدقات و آنها اهل دو سهم ميباشند ، مساكين و ابن سبيل .
6 - اينكه تا ميتواند و امكان دارد آن را مكتوم و مخفى بدارد براى قول خدا
وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
« 1 » يعنى و اينكه و آن را در پنهانى به فقراء بدهيد پس آن براى شما بهتر است .
7 - و اينكه در پى و تعقيب آن منّت نگذارده و آزار نكند ، براى قول خدا
لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى
« 2 » باطل نكنيد صدقات خود را بمنّت گذاردن و اذيّت كردن .
8 - و اينكه فقط قصد كند به اين كار وجه اللَّه و رضاى خدا را و رياء نكند براى آنكه رياء مذموم و ناپسند است .
9 - و اينكه آنچه داده بنظرش كوچك و كم آيد هر چند كه زياد باشد براى آنكه متاع دنيا قليل و اندك است .
10 - و اينكه از محبوبترين مال او باشد پيش او براى قول خدا كه فرمود
لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ
« 3 » يعنى هرگز بمقام برو خوبى نميرسيد
هامش
( 1 ، 2 ) بقره آيهء : 271 و 264 .
( 3 ) سورهء آل عمران آيهء : 92 .