آن را بجا آوردند و فرمود :
( فَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ )
پس كسانى كه ايمان آوردند از شما به خدا و پيامبر .
( وَ أَنْفِقُوا
فى سبيله
لَهُمْ أَجْرٌ كَبِيرٌ )
و خرج كردند در راه او براى ايشان است پاداش بزرگى يعنى جزاء و ثواب بزرگ دائمى كه مشوب و آميخته بكدورت و نقصانى نيست ، پس از آن تو بيخشان نمود و فرمود :
( وَ ما لَكُمْ لا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ )
يعنى و چه چيز شما را منع مىكند و باز ميدارد از ايمان به خدا با دلائل واضحه بر يكتايى و وحدانيّت او .
( وَ الرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ )
و حال آنكه اين پيامبر شما را ميخواند به چيزى كه خدا آن را در عقلهاى شما تركيب داده از شناخت و معرفت صانع و صفات او .
( لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّكُمْ وَ قَدْ أَخَذَ مِيثاقَكُمْ )
تا آنكه ايمان آوريد به پروردگارتان و حال آنكه بتحقيق پيمان شما را گرفت به چيزى كه خداوند در قلوب شما وديعه گذارده از دلالت عقل كه رساننده بايمانست پس براستى كه پيمان آن امر مؤكديست كه واجب مىكند عمل به آن را .
( إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ )
يعنى اگر شما باور به حق كردهايد ، پس اكنون نشانههاى آن ظاهر و دليلهاى آن روشن گشته است و مقصود اينست كه چه عذرى براى شماست در ترك ايمان و حال آنكه علتهاى آن آشكار و شبه را بر طرف و لازم - شده شما را حجّتهاى عقلى و سمعى پس حجّت عقلى چيزيست كه در فطرت عقول است و حجت سمعى دعوت پيامبرى كه مؤيد به آيات و دليلهائيست كه رساننده به مقصود است و آنچه روشن مىكند اين مطلب را قول او :
( هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلى عَبْدِهِ )
آن خدايى كه نازل نمود بر بندهاش يعنى محمد صلّى اللَّه عليه و آله
( آياتٍ بَيِّناتٍ )
يعنى حجّتهاى روشن كننده و -