شما را از ظلمتها و تاريكيها بنور و روشنايى و براستى كه خدا بشما مهربان و رحيم است .
10 - و چيست مر شما را كه انفاق نميكنيد در راه خدا و حال آنكه براى خدا است ميراث آسمانها و زمين ، برابر نيست از شما آنكه انفاق كرد از پيش فتح ( مكّه ) و كار زار نمودند آنها بزرگترند از جهت مقام و پايه از آنان كه انفاق كردند از بعد ( فتح مكّه ) و كار زار نمودند و همه را وعده داده خدا خوبى را و خدا به آنچه ميكنيد آگاه است .
قرائت :
ابو عمرو تنهايى ( و قد اخذ ) بضمه همزه ( ميثاقكم ) را برفع خوانده ، و ديگران ( اخذ ) بفتح همزه ( ميثاقكم ) را بنصب و ابن عامر ( و كل وعد اللَّه - الحسنى ) برفع خوانده و باقى از قاريان ( كلا ) بنصب قرائت كردهاند .
دليل :
ابو على گويد : دليل كسى كه ( و قد اخذ ) بضمّه خوانده اينست كه جلوتر
وَ ما لَكُمْ لا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ
فرموده و ضمير بر ميگردد باسم خداى تعالى و دليل آنكه ( و قد اخذ ) بنصب خوانده بر اين معناست كه او بتحقيق شناخت گرفتن پيمان را و بدرستى خداى آن را گرفت .
و دليل نصب در
( كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى )
روشن است براى آنكه بمنزلهء زيدا وعدت خيرا است ، و دليل ابن عامر اينست كه فعل هر گاه مفعولش بر آن مقدّم گشت عمل آن در آن تقويت نشود و قوّت عمل او وقتيست كه متأخر شود آيا نمىبينى كه ايشان در شعر گفتهاند زيدا ضربت و اگر مفعول متأخر و بعد از فاعل واقع شود اين در آن جايز نشود و از آنچه از اين قبيل در شعر آمده