( يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ )
عكرمه و ابراهيم گويند :
يعنى داخل مىشود آنچه از شب كوتاه مىشود در روز و آنچه روز كوتاه مىشود داخل در شب مىشود ، يعنى بر حسب آنچه كه مصالح بندگانش تدبير و ايجاب كند .
( وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ )
يعنى اوست كه داناى به اسرار خلق و چيزهايى از ضمائر و عقائد و انديشهها و كرامتها و قصدها در دلهايشان مخفى ميكنند چيزى بر او از آنها مستور و پوشيده نيست ، و در اين تحذير و دور باش از گناهانست .