لوح محفوظ ) است كه آن را لمس نميكند و دست نميزند مگر فرشتگانى كه موصوف به طهارت از گناهان شدهاند ، و در قول دوّم : قول مجاهد كه همين قرآن - باشد ، يعنى آن را نبايد لمس كند مگر پاكان از شرك .
حضرت باقر عليه السلام و طاووس يمانى و عطاء و سالم گويند : مگر پاكان از حدثها و جنابتها و گفتند جايز نيست براى جنب و حائض و محدث ( به حدث اصغر ) لمس قرآن مجيد و اين مذهب مالك بن انس و محمّد بن ادريس شافعى است ، پس اين جمله خبريّه به معناى نهى است و در نزد ما ضمير عود به قرآن مىكند ، پس جايز نيست براى ناپاك لمس نوشتههاى قرآن .
( تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ )
يعنى اين قرآن نازل شده از نزد خداى تعالى آن چنان خدايى كه آفريد بندگان را و تدبير نمود ايشان را بر آنچه كه بر پيامبرش صلّى اللَّه عليه و آله اراده نمود سپس اهل مكّه را خطاب نمود و فرمود :
( أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ )
آيا با اين قرآنى كه شما را حديث نموديم و خبر داديم كه در آن حوادث امورست .
( أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ )
ابن عباس گويد : يعنى تكذيب كنندهايد .
مجاهد گويد : مسامحه و سهل انگارى ميكنيد از آنچه را كه كفّار بر كفرشان اصرار دارند .
و بعضى گويند : يعنى منافقين هستند بر تصديق بر پيامبرشان ، يعنى ميگويند ( آمنّا ) ايمان آورديم به آن و مسامحه ميكنيد در ما بين خودتان و بين مشركين هر وقت با آنها خلوت كرديد ، پس گفتيد ما با شما هستيم .
مورّج گويد : مدهن كسيست كه زبان و جانب خود را نرم و ملايم مىكند تا كفر خود را مخفى دارد ، و اصل آن هم از دهن است .