و راندن آنهاست شياطين را و مشركين قسم ميخورند به آنها پس خداوند سبحان فرمود : پس من قسم به آن نميخورم .
ابن عباس گويد : يعنى سوگند نميخورم بنزول قرآن پس براستى آن بطور قطع تدريجا نازل شده است .
( وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ )
زجاج و فراء گويند و اين دلالت مىكند بر - اينكه مقصود از مواقع النجوم نزول قرآن است و ضمير در « انّه » عود به قسم مىكند ، و دلالت مىكند بر آن قول او ( اقسم ) و معنى چنين است : قسم بمواقع النجوم هر آينه قسم بزرگيست اگر بدانيد ، پس بين صفت و موصوف جملهاى فاصله شد آن گاه ياد نمود چيزى را كه براى او قسم خورده و گفت :
( إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ )
يعنى براستى آنچه را كه ما بر تو تلاوت كرديم هر آينه قرآن كريم است ، يعنى عام المنافع و داراى خير فراوان كه به سبب تلاوت آن و عمل بمندرجات آن به پاداش و اجر بزرگى خواهند رسيد .
مقاتل گويد : كريم است نزد خداى تعالى خداوند آن را عزيز و بزرگداشته براى آنكه آن كلام خدا است .
و بعضى گويند : كريم است براى آنكه آن سخن پروردگار عزيز و براى آنكه مصون از تغيير و تبديل و براى آنكه معجزه ( باقيه پيامبر ( ص ) است ) و براى آنكه مشتمل بر احكام و مواعظ است و هر بزرگ شريف و عزيزى پس او كريم است .
( فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ )
ابن عباس گويد : يعنى مستور و پوشيده از خلق اوست نزد خدا و آن لوح محفوظ است كه خدا در آن قرآن را ثابت نگهداشته است .
مجاهد گويد : آن همين مصحف و قرآنيست كه در دست ما مىباشد .
( لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ )
ابن عباس گويد : معناى آن در قول اوّل ( كه