[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 51 تا 60 ]
قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كانَ لِي قَرِينٌ ( 51 ) يَقُولُ أَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ ( 52 ) أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَدِينُونَ ( 53 ) قالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ ( 54 ) فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَواءِ الْجَحِيمِ ( 55 )
قالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ ( 56 ) وَ لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ( 57 ) أَ فَما نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ( 58 ) إِلاَّ مَوْتَتَنَا الْأُولى وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ( 59 ) إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 60 )
ترجمه :
51 - گويندهاى از ايشان گويد مرا همنشينى بود .
52 - كه ميگفت آيا تو از تصديق كنندگان به محشرى .
53 - آيا هنگامى كه مرديم و خاك و استخوانهايى گرديديم چگونه ما جزا داده شدگانيم .
54 - گويد آيا شما اطلاع داديد .
55 - پس مطلع شود و او را در ميان دوزخ به بيند .
56 - گويد به خدا سوگند نزديك بود كه مرا هلاك گردانى .
57 - و اگر لطف پروردگار من نبودى البتّه من نيز از حاضر گشتگان بودمى .
58 - آيا ما مردگان نيستيم .