اعراب :
مِنَ الْكِتابِ
در محل حال از ضمير منصوب محذوف از صله است ، و تقديرش اينست ، و الذى اوحيناه اليك كائنا من الكتاب ، و آنچه وحى كرديم ما به تو بوده است از قرآن ،
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها
، خبر مبتداء محذوف ، و ممكنست كه بدل از قول خدا
الْفَضْلُ الْكَبِيرُ
باشد ، يدخلونها در محل نصب است بنا بر حاليت و همچنين
يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ
من متعلّق به يحلون است ،
مِنْ ذَهَبٍ
در موضع صفت اساور است يعنى ، اساور كائنة من ذهب ، دستبندهايى كه از طلا مىباشد ،
لا يَمَسُّنا
در محل نصب است بنا بر حاليت .
تفسير :
سپس خداوند سبحان پيامبرش ( ص ) را خطاب نموده و گفت :
وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
و آنچه به تو وحى نموديم اى محمد و نازل كرديم آن را ،
( مِنَ الْكِتابِ )
كه آن قرآنست ،
( هُوَ الْحَقُّ )
آن صحيح و درست است آميخته بفساد نيست و راستى كه مخلوط به دروغ نيست ، و عقل و خردى كه دعوت به حق و منصرف از باطل مىكند .
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ
تصديق كننده است به آنچه كه پيش از آن كتابها ( چون صحف و تورات و زبور و انجيل ) بوده زيرا آن قرآن موافق آمده با بشاراتى كه كتب مزبوره داده از حال آن و حال كسى كه آن را آورده است .
إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ
البتّه خدا به بندگانش عالم است ( بصير ) بينا باحوال ايشانست .
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ
بعد از آن ما ميراث داديم قرآن را .
ابى مسلم گويد : تورات را ، جبائى گويد : مقصود تمام كتابهاست براى