اين خودبخود بخششى بزرگست .
33 - ( آن بخشش بزرگ ) بهشتهاى جاودانست كه در آن داخل مى شوند در حالى كه در آن بوستانها از دستبندهاى طلا و مرواريد آراسته شوند و پوشش ايشان در آنجا ابريشم است .
34 - بهشتيان گويند ستايش از آن خدائيست كه اندوه ما را از ما برد زيرا كه پروردگار ما بس آمرزندهاى سپاسگزار است .
35 - آن خدايى كه از بخشش خود ما را بسراى اقامت فرود آورد كه در آنجا رنجى و زحمتى بما نميرسد و در آنجا فرسودگى و ناتوانى بما نخواهيد رسيد
قرائت :
ابو عمرو ، يدخلونها بضمّ ياء مبنى للمفعول و مجهول قرائت كرده براى آنكه شبيه يحلّون باشد ، و ديگران بفتح ياء يدخلونها خواندهاند ، براى آنكه وقتى ايشان را داخل كردند ، پس قطعا داخل شدهاند و ما اختلاف ايشان را دربارهء ( لؤلؤا ) در سورهء حج ياد كرديم .
شرح لغات :
المقامه : به معناى اقامه و محل اقامت و توقّف است و وقتى ميم فتحه داده شود به معناى قيام و محلّ قيام خواهد بود ، شاعر گويد :
يومان يوم مقامات و اندية * و يوم سير الى الاعداء تأويب
( اين بيت از سلامة بن جندل است و در سوره سبا بيانش گذشت ) و خلاصهاش اينست كه عمر انسان دو روز است يك روز روز اقامت و با دوستان مجلس بزم و مشورت و مذاكره و انس داشتن ، و روز ديگر حمله بدشمن و رزم نمودن است .