است كه با داشتن علم از خدا ميترسد و اگر چه گاهى مىشود كه موقع غلبه و طغيان شهوت و غريزه براى لذّت آنى و دنيوى گناه و معصيت را اختيار و مرتكب مىشود .
إِنَّ اللَّهَ
بدرستى كه خداى تعالى
( عَزِيزٌ )
غالب است در انتقام از دشمنانش ( غفور ) بخشنده است لغزشهاى دوستانش را سپس خداوند سبحان علماء را توصيف و تعريف نموده و فرمود .
إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ اللَّهِ
البته آنهايى كه كتاب خدا قرآن را در نماز و غير آن قرائت ميكنند ، ستود آنان را و درود بر ايشان فرستاد به قرآن خواندن ايشان .
مطرف بن عبد اللَّه گويد : مشهور اينست كه اين آيه درباره قاريانست .
وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ
و به پا ميدارند نماز را و انفاق ميكنند از آنچه را كه ما تمليك نموديم تصرّف ايشان را
سِرًّا وَ عَلانِيَةً
يعنى در حال پنهانى و در حال آشكار .
و از عبد اللَّه بن عبيد اللَّه بن عمر ليثى روايت شده كه گفت مردى برخاست در محضر پيامبر خدا ( ص ) و گفت اى رسول خدا ( ص ) چرا من مرگ را دوست ندارم ، فرمود آيا مال دارى گفت بلى دارم فرمود ، پس مالت را انفاق كن و مقدّم بدار ، گفت توان آن را ندارم ، فرمود پس البتّه قلب مرد با مال اوست اگر آن را مقدّم بدارد دوست دارد كه به آن ملحق شود و اگر مؤخر بدارد ، و ندهد دوست دارد كه او هم با مالش در دنيا بماند .
يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ
يعنى اميدوارند به اين انفاق در راه خدا تجارتى را كه هرگز كساد و فاسد نشود و هيچگاه نابود نگردد .