فرستاد باد را پس تحريك كرد و برانگيخت ابر را از هر جا كه بود ( فسقناه ) پس سوق داديم و رانديم ابر را
إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ
به زمين مردهاى كه باران در آن نباريده و خشك است ، پس مىبارد بر اين زمين
فَأَحْيَيْنا بِهِ
پس زنده كنيم بسبب باران و آب
الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها
زمين را بعد از مردگى به اينكه برويانيم در آن زراعت و علف و گياه را بعد از آنكه چيزى از اينها در آن نبود .
كَذلِكَ النُّشُورُ
همين طور است زنده شدن در قيامت ، يعنى چنانچه باران چنين مىكند به زمين خشك مرده از زنده كردن آن بسبب زراعت و گياه مردم هم بعد از مردنشان زنده و محشور ميشوند براى رسيدن بپاداش از ثواب و عقاب .
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً
هر كه عزّت و ارجمندى ميخواهد پس تمام عزّت از آن خداست .
اختلاف در معناى عزّت :
فراء گويد : يعنى هر كس علم عزّت ميخواهد و آن قدرت و توان بر مقهور كردن و غلبه كردن بر كسى كه عزت دارد ، پس البتّه تمام عزت از آن خدا و مخصوص اوست .
قتاده گويد : يعنى هر كس قصد عزّت دارد پس خود را بسبب طاعت و فرمان برى از خدا عزيز كند زيرا خداى تعالى او را عزيز خواهد نمود ، يعنى اينكه قول او
فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً
معنايش دعوت بطاعت كسيست كه عزت از آن اوست ، چنان كه ميگويند هر كه مال ميخواهد پس مال مال فلانى است ، پس از او بخواهد ، و به صحّت اين معنا دلالت مىكند حديثى را كه انس از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود ، بدرستى كه پروردگار شما هر روز ميگويد