لغات آيات :
يحفكم - احفاء عبارتست از تأكيد و اصرار در خواستن تا آنجا كه منتهى شود به پا برهنه رفتن و گفته مىشود : ( احفاه بالمسألة ) يعنى : با اصرار زياد از او خواست ، مضارع ( يحفيه ) مصدر ( احفاء ) .
ابى مسلم گفته : احفاء در خواستن بمعنى توجّه دادن است .
يبخل - بخل عبارتست از دريغ نمودن در پرداخت حقّ واجب .
از علىّ بن عيسى نقل شده است بخل عبارتست از دريغ نمودن سودى كه از نظر عقل رساندنش بهتر است .
اعراب آيات :
إِنْ يَسْئَلْكُمُوها فَيُحْفِكُمْ
- در جملهء ( يسألكموها ) بدان جهت مخاطب بر غائب مقدم شده است كه مخاطب نزديكتر است و نيز مفعول اوّل هم مىباشد ، و همين جمله را اگر بدين شكل بياوريم : ( ان يسألها جماعتكم ) ضمير غائب مقدم خواهد شد زيرا در اين جمله بندى هر دو مفعول غائب بوده با اين تفاوت كه مفعول دوّم ضمير متّصل است و بدين جهت بر مفعول اوّل مقدم شده بفعل اتّصال دارد .
ها أنتم هؤلاء - در دو مورد تنبيه بوسيلهء هاء تكرار شده است تا تأكيد بيشترى شده باشد و أنتم مبتداء است و هؤلاء بدل از آنست و تدعون خبر مبتداء است .
معنى آيات :
سپس خداوند بزرگ بندگان خود را به گرايش مذهبى و فكر آخرت واداشته