علىّ بن ابراهيم گويد : جنّيان خدمت رسول خدا ( ص ) آمدند و به او ايمان آوردند ، و حضرت رسول ( ص ) احكام اسلام را به آنان تعليم فرمود ، و خدا سورهء جن را نازل كرد (
قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ
. . . ) و هميشه به خدمت حضرت پناه مىآوردند ، و از اينجا معلوم مىشود كه حضرت محمّد ( ص ) همانگونه كه مبعوث بر انسانها بوده است مبعوث بر جنّيان هم بوده است ، و خداوند پيش از آن حضرت هيچ پيامبرى را بر انس و جن مبعوث نفرموده است .
« وَ مَنْ لا يُجِبْ داعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ »
يعنى : كسى كه به پيامبر خدا ( ص ) ايمان نياورد نمىتواند خدا را عاجز نمايد و از چنگ او فرار كند .
« وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ »
يعنى : و يارانى كه او را از عذاب خدا حفظ كند ندارد ، و مىتوان گفت كه اين قسمت از آيهء از كلام الهى است كه ابتداء بيان شده است .
« أُولئِكَ »
يعنى : آنان كه به دعوت رسول خدا ( ص ) پاسخ مثبت نميدهند .
« فِي ضَلالٍ مُبِينٍ »
در گمراهى آشكارى هستند .
آن گاه خداوند با اشاره به قدرتش بر زنده نمودن اموات و بازگشت دوباره مىفرمايد :
« أَ وَ لَمْ يَرَوْا »
يعنى : آيا نمىدانند .
« أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ »
آن خدايى كه آسمانها و زمين را به وجود آورده .
« وَ لَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ »
و در آفرينش آنها هيچ نوع خستگى و رنجى نديد ، و از آفرينش آنها هم عاجز نبود ، گفته مىشود : ( عيى فلان بأمره ) يعنى : فلانى راه به كار خود نبرد ، و نتوانست آن را انجام دهد .
« بِقادِرٍ »
باء در آن زائده است ، و محل قادر رفع است كه خبر آن باشد .