و در آيهء 35 جزء قرائتهاى نادره در قرائت حسن و عيسى ثقفى ( بلاغا ) به نصب آمده است .
و نيز در قرائت ابن محيصن آمده است ( فهل يهلك ) به فتح ياء .
دليل قرائت :
ابو على گويد : اينكه قرّاء خواندهاند : ( أ و لم يروا أن اللَّه الذى خلق السماوات و الأرض ) تا ( بقادر ) از باب حمل بر معنى است ، و علّت آنكه باء بر ( قادر ) وارد شده است آن است كه آيهء به اين معنى است : ( أَ وَ لَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ ) « 1 » . و از لحاظ حمل بر معنى مثل اين مورد است قول شاعر كه گفته است :
بادت و غيّر آيهنّ مع البلى * الّا رواكد جمرهنّ هباء « 2 »
. و سپس شاعر گويد : ( و مشجّج أمّا سواء قذاله ) زيرا چون جملهء ( غيّر مع البلى الّا رواكد ) بمعنى بها رواكد است مصرع بعدى ( مشجج ) بر آن عطف شده است . و بر همين منوال است آيهء ( يُطافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ) كه به دنبال آن مىفرمايد : ( وَ حُورٌ عِينٌ ) زيرا يطاف عليهم بكذا در معنى لهم فيها كذا است . « 3 »
هامش
( 1 ) - و چون جمله در معنى نفى است باء بر سر خبر منفى در آمده است .
( 2 ) - ضمير در ( بادت ) به ( ديار ) بر مىگردد ، و در يك نسخه بجاى مع من آمده است ، و رواكد بمعنى سه پايه است و مشتق از ركود است بدين جهت كه سه پايه ثابت است ، و دنبالهء مصرع دوم و مشجج چنين است ( فبدأ و غيّب ساره المعرّاء و المشجج )
( 3 ) - منظور مؤلّف محترم آيهء 20 - 17 از سورهء واقعه است (وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ