تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 247

مساهمون:

ص٢٤٧

لغات آيات :

أ فعيينا - گفته مىشود : ( عييت بالأمر ) هنگامى كه بدان راه نبرى و برايت امكان آن عمل نباشد ، و مىگويى : ( أعييت ) هنگامى كه از كارى خسته شده باشى ، و مادهء ( عيى ) همه‌اش به معنى خستگى است ، با اين فرق كه گاهى خستگى در حال يافتن است ، و گاهى به هنگام فراغت از كارى . الوريد - رگى است در حلقوم ، در طرف راست و سمت چپ گردن دو رشته رگ وجود دارد كه به آن وريد گويند ، و گويا وريد رگى است كه كليهء موىرگهاى سر به آن اتصال دارد ، و حبل الوريد رشته‌اى است در گردن كه از حلقوم جدا شده رو به كتف مىرود . رقيب - به معنى حافظ و نگهبان است . عنيد - به معنى آماده براى اجراى امر .

معنى آيات :

آن گاه خداوند به منظور تسليت خاطر پيامبر ( ص ) و تهديد كفّار از امتهايى كه پيامبران را تكذيب مىنموده‌اند ياد كرده مىفرمايد :
« كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ »
از امتهاى گذشته .
« قَوْمُ نُوحٍ »
كه خداوند آنان را در آب غرق فرمود .
« وَ أَصْحابُ الرَّسِّ »
به نقل از عكرمه اينان صاحبان چاههايى هستند كه پيامبر خود را پس از كشتن در اين چاهها دفن نمودند . و از ضحاك نقل شده است كه رس چاهى است كه صاحب ياسين در آن كشته شده است . و از قتاده نقل شده است كه ياران رس قومى هستند در يمامه كه بر سر