بعضى گفتهاند
مِنْ فَوْقِهِنَّ
يعنى : از بالاى زمينها ، و اين بطريق تمثيل است ، و معنى آنست كه اگر آسمانها براى چيزى ميشكافتند بخاطر اين موضوع شكافته ميشدند .
( وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ )
يعنى فرشتگان خداوند را از صفاتى كه شايستهء او نيست منزه دانسته ، شأن او را از انجام كارهايى كه سزاوار عظمتش نيست بالا ميدانند .
از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) روايت شده است كه « فرشتگان و آنان كه اطراف عرش الهى هستند تسبيح و سپاس پروردگار انجام ميدهند و براى مؤمنين از ساكنان زمين آمرزش ميخواهند » .
( أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ )
آگاه باشيد كه خداوند بخشنده و مهربان است .