خدعهاى روشن است .
( أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ )
ميگويند قرآن را بدروغ به خدا نسبت ميدهد ؟ اى محمّد به آنان بگو اگر من قرآن را بدروغ به خدا نسبت مىدهم و قرآن را به گمان شما خودم ساختهام .
( فَلا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً )
يعنى : اگر آن طور كه شما خيال ميكنيد من ساحر و مفترى هستم ، اگر خدا بخواهد بخاطر افترايى كه بر او بستهام مرا عذاب كند شماها نميتوانيد عذاب الهى را از من دور كنيد .
منظور آنست كه من چگونه بخاطر شماها به خدا افتراء مىبندم در حالى كه اگر به او افتراء بستم شما نخواهيد توانست عذاب او را از من دفع كنيد .
( هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ )
يعنى خداوند داناتر است نسبت به آنچه كه دربارهء قرآن مىگوييد ، و دروغهايى كه در آن غور ميكنيد و مىگوييد كه قرآن سحر است .
( كَفى بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ )
خداوند شاهد است بين من و شما كه قرآن از سوى او آمده است .
( وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ )
يعنى : خداوند بخشنده و مهربان است و لذا است كه عذاب شما را بتأخير مىاندازد .
زجاج گويد : اين قسمت دلالت دارد بر اينكه پيامبر خدا ( ص ) آنان را دعوت بتوبه ميفرموده است ، يعنى هر كس كه يكى از گناهان كبيره را مرتكب شود مانند اينكه شما مرتكب شديد كه به خدا و من افتراء بستهايد و سپس توبه كند خداوند نسبت به او بخشنده و مهربان است .
( قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ )
بقول ابن عبّاس و مجاهد و قتاده - يعنى : اى محمّد ! تو اوّلين پيامبرى نيستى كه مبعوث برسالت شده است