( إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ )
يعنى : اگر اين قرآن كه از طرف خدا نازل شده است ، و اين پيامبر فرستادهء او است .
( وَ كَفَرْتُمْ )
يعنى : اى مشركين به قرآن و رسالت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله كافر شديد .
( وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ )
يعنى : عبد اللَّه بن سلام از بنى اسرائيل كه برسالت حضرت محمّد ( ص ) شهادت داد .
( عَلى مِثْلِهِ )
يعنى : شاهدى از بنى اسرائيل شهادت داد كه قرآن از طرف خدا است ، و از مسروق روايت شده است يعنى : گواهى از بنى اسرا - ئيل طبق تورات شهادت ميدهد .
و بعضى هم گفتهاند : موسى شهادت بر تورات ميدهد ، همانگونه كه پيامبر اسلام ( ص ) بر قرآن شهادت ميدهد ، زيرا سوره مكّى است و عبد اللَّه ابن سلام در مدينه اسلام آورده است .
( فَآمَنَ )
يعنى : شاهد ايمان آورد .
( وَ اسْتَكْبَرْتُمْ )
يعنى : در حالى كه شما در ايمان آوردن به او تكبّر ميورزيد و جواب شرط
« إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ »
محذوف است و تقديرش چنين است :
« الستم من الظّالمين ؟ » .
« يعنى اگر براستى قرآن از جانب خدا است و گواهانى هم بر حقّانيت آن شهادت ميدهند آيا شما كه به آن كافر ميشويد جزء ستمكاران نيستيد ؟ » و دلالت مىكند بر اين تقدير :
( إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ )
و بقول حسن جواب شرط چنين است « فمن اضلّ منكم » و بعضى هم گفتهاند : جواب شرط چنين است :
« أ فتؤمنون ؟ »