اعراب آيات :
جملهء
« ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ »
تقديرش يبشر اللَّه به عباده بوده اول باء و سپس هاء از آن حذف شده است .
و نيز جايز است الّذي در اين جمله حكم ماء مصدريه داشته باشد كه معنى چنين خواهد شد : اينست بشير خداوند نسبت به بندگانش .
و جملهء
وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ
معطوف بريختم نيست ، زيرا محو باطل واجب است و مشروط به شرطى نيست .
معنى آيات :
پس از آنكه خداوند خبر داد كه هر كس باعمال خود هدفش دنيا باشد از پاداش آخرت بهرهاى ندارد ، فرمود :
( أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ )
يعنى : بلكه اين كافران در كارهايى كه انجام ميدهند شريكانى دارند .
( شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ )
يعنى : شريكان جرمشان براى آنان دينى غير از دين اسلام ساختند ، بىآنكه فرمانى از طرف خدا صادر شده باشد ، يا اجازهاى براى اين كار داشته باشند .
وَ لَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ )
اگر نبود كه خداوند قرار بر تأخير عذاب اين امت تا روز قيامت گذاشته است ، آنان كه ترا تكذيب ميكنند زودتر در دنيا بحسابشان ميرسيديم .
( وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ )
آن ستمگران كه ترا تكذيب ميكنند در آخرت عذابى دردناك در پيش خواهند داشت .
( تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ )
ستمگران را خواهى