ديد از گناهانى كه انجام دادهاند و عقابى كه استحقاق آن را دارند سخت بيمناك ميباشند ، در حالى كه ترس از اين عقاب براى آنان سودى نخواهد داشت زيرا بترسند يا نترسند عذاب دامنگيرشان خواهد شد .
( وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ )
روضه عبارتست از زمين چمنزار كه گياهان خوبى دارد ، و جنت هم زمينى است كه داراى درختان بسيار باشد .
( لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ )
يعنى : روز قيامت كه در آن اختيار امر و نهى را كسى غير از پروردگارشان ندارد هر چه بخواهند و هر چه ميل داشته باشند به آنان خواهند داد ، در اين آيه
« عِنْدَ رَبِّهِمْ »
دلالت بر قرب مسافت ندارد زيرا دورى و نزديكى جزء صفات اجسام است .
بعضى هم گفتهاند
« عِنْدَ رَبِّهِمْ »
يعنى در حكومت پروردگارشان هر چه بخواهند به آنان دست خواهند يافت .
( ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ )
يعنى اين پاداش ابدى فضل عظيمى است از جانب پروردگار « و بدون اينكه بندگان استحقاق آن را داشته باشند خداوند به آنان تفضّل فرموده است » زيرا در مقابل اعمالى اندك در مدتى كوتاه بنعمتى هميشگى و زوال ناپذير دست يافتهاند ، سپس ميفرمايد :
( ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ )
يعنى :
اين فضل بزرگ است كه خداوند بوسيلهء آن به بندگان با ايمان خود بشارت ميدهد تا در دنيا براى رسيدن به آن دقيقه شمارى كنند ، و با بىصبرى در انتظار آن باشند .
هر كس شين « يبشر » را مشدد خوانده است منظورش مبالغه در بشارتهاى