شريعت پيامبرشان را نسخ فرموده باشد .
از جبائى نقل شده است معنى آيه اينست پس از آنكه دعاى پيامبر ( ص ) در مورد كفّار بدرجه اجابت رسيد و خدا آنان را بدست مؤمنين كشت ، و دعايش در مورد كفار مكه و مصر به استجابت رسيد و دچار قحطى شدند ، و دعاى حضرتش در مورد افراد مستضعف كه خدا آنان را از چنگال قريش نجات بخشيد ، و از اين قبيل دعاها كه نقل آنها به طول مىانجامد . . . پس از استجابت دعاهاى حضرت كفار در راه يارى مذهبشان با خدا به نزاع پرداختند .
بعضى هم گفتهاند منظور آنست كه پس از دعاهاى پيامبر در مورد اظهار معجزات و اجراى آنها حجت آنان باطل است .
بعضى هم ميگويند : يعنى پس از آنكه آنان پيش از بعثت حضرت به او اقرار آوردهاند اينك پس از رسالت انكارش ميكنند همانگونه كه در جاى ديگر آمده است :
« وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا »
« 1 » « ولى انكارى كه پس از اقرار است و بيهوده است » .
و اينكه خداوند شبههء آنان را حجت و برهان ناميده است چون آنان اين شبهه را اعتقاد مىپنداشتهاند ، و نيز شباهت به برهان داشته است و لذا اسم برهان روى آن گذاشته است بدون آنكه داراى اوصاف برهان باشد .
( وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ )
بخاطر كفرشان خشم خدا و عذاب دردناك و هميشگى الهى را بجان خود خريدهاند .
هامش
( 1 ) سورهء بقره 2 آيهء 89 يعنى : « پيش از آمدن پيامبر اسلام بوسيلهء آن بر كافران پيروزى ميجستند » .