آنان است .
( لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ )
يعنى پافشارى نمودن شما در كفر بما زيانى وارد نخواهد آورد ، زيرا پاداش اعمال ما را بما خواهند داد ، و پاداش اعمال شما را نيز بخودتان ميدهند ، و هيچكس با گناه ديگرى مواخذه نخواهد شد .
( لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ )
يعنى : ما با شما دشمنى نداريم .
از مجاهد و ابن زيد روايت شده است كه يعنى : حق ظاهر شده و ديگر گفتگو و نزاع معنايى ندارد ، و اينكه از نزاع به حجت و استدلال كنايه آورده شده است ، براى آنست كه دو نفر كه با يكديگر بنزاع ميپردازند معمولا براى طرف خود دليل و برهان ميآورند ، البته اين آيه پيش از دستور جهاد است ، و چون حضرت مأمور بجهاد نبوده است ، و تنها مأموريت دعوت را داشته ، لذا بين او و كسانى كه دعوتش را نمىپذيرفتهاند نزاعى نميشده است .
بعضى هم گفتهاند : يعنى ميان ما و شما بحثى نيست زيرا ستمگرى شما نسبت بما كاملا روشن است ، و صريحا با ما دشمنى داريد نه آنكه اشتباه كرده باشيد ، البته اين معنى نميرساند كه اقامه استدلال حرام است ، زيرا پذيرش دعوت براى كسى الزامى نخواهد شد مگر پس از استدلال كه حق و باطل معلوم شود ، ولى پس از آنكه طرف انسان راه ستمگرى و دشمنى را در پيش گرفت ديگر جايى براى استدلال و برهان ميان او و طرفداران حق باقى نخواهد ماند .
( اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ )
يعنى : خداوند روز قيامت ما و شما را گرد هم خواهد آورد و ميان ما و شما به حق فيصله خواهد داد ، و اين نهايت تهديد است .