اين دو است
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
( نيست الهى مگر او ) يعنى كسى به غير از خداوند مستحق عبادت نيست
فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
( پس كجا برگردانيده شويد ) يعنى چگونه از عبادت خداوند به عبادت غير او توجه مىكنيد با اين كه دليلهاى توحيد خداوند آشكار است ، سپس خداوند مىگويد :
كَذلِكَ
( اين چنين ) يعنى چنان كه اينان روگردانده و منصرف شدند
يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ
( برگردانده شوند آنان كه به آيتهاى خداوند انكار مىورزند ) و آنان پيشينيان ايشان بودند از كافران كه بزرگانشان و رهبرانشان آنان را منصرف كرده و بازگردانده بودند .
و اكنون خداوند به ذكر دليلهاى توحيد خود پرداخته و مىفرمايد :
اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً
( خداوند است آن كه قرار داد زمين را براى شما جايگاهى ) كه در آن قرار گيريد
وَ السَّماءَ بِناءً
( و آسمان را بنائى ) يعنى آسمان را بناى مرتفعى بر بالاى سر شما قرار داد و اگر آن را بسته قرار مىداد مردم نمىتوانستند از ميان آسمان و زمين استفاده كنند
وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ
( و صورت داد شما را پس نيكو گردانيد صورتهاى شما را ) زيرا صورت انسان و بنى آدم بهترين صورتهاى حيوانات مىباشد .
« ابن عباس » گويد : خداوند بنى آدم را ايستاده و معتدل خلق كرد كه با دستش غذا خورده و آن را به كار مىبرد در حالى كه مخلوقات ديگر با دهانشان غذا را فرا مىگيرند و مىخورند .
وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
( و روزى داد شما را از پاكيزهها ) زيرا هيچ حيوانى نيست كه غذاهاى او و نوشيدنيهاى او مانند انسان پاكتر و پاكيزهتر باشد كه براى انسان خلق كرده است ، چه اين كه انواع خوراكيهاى پاكيزه و لذت بخش از