تفسير :
و اينك خداوند مىپردازد به آن چه كه بر توحيدش دلالت مىكند و مىفرمايد : اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ( خداست آن كه قرار داد براى شما ) گروه مردم اللَّيْلَ ( شب را ) و آن از ميان غروب آفتاب تا به طلوع فجر دوم است لِتَسْكُنُوا فِيهِ ( تا بيارميد در آن ) يعنى غرض خداوند از خلقت شب ، سكونت و استراحت شما از رنج و مشقت روز مىباشد . وَ النَّهارَ مُبْصِراً ( و روز را بينا كننده ) يعنى قرار داد براى شما روز را كه از طلوع فجر دوم تا به غروب خورشيد است ، روشنى بخش تا مواضع حاجتهاى خود را ببينيد ، خداوند روز را بينا قرار داد چون مىبينند در آن بينندگان إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ ( همانا خداوند صاحب فضل بر مردم است ) به اين نعمتها كه بر مردم ارزانى داشته بدون اين كه استحقاق داشته و حق طلب داشته باشند . وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ ( و لكن اكثر مردم سپاسگزارى نمىكنند ) يعنى اكثر مردم با همهء اين نعمتها به آنها اعتراف نكرده و انكار كرده و به آنها كافر شدند ، سپس خداوند خلق خود را مخاطب ساخته و مىفرمايد : ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ ( اين است خداوند پروردگار شما ) يعنى آن كه اين دلالتها را ظاهر ساخته و نعمتها را ارزانى داشته اوست خداوند ، پروردگار شما و مالك شما خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ( آفرينندهء همه چيز ) از آسمانها و زمين و آن چه ميان