سوى آنان آمدند ، پس ايشان كافر شدند ، پس خداوند فرا گرفتشان كه او نيرومند و سخت شكنجه است . همانا به تحقيق فرستاديم موسى را با آيات و دليل آشكار . به سوى فرعون و هامان و قارون ، پس گفتند كه او ساحر دروغگوست .
پس چون بيامدشان به حق از نزد ما ، گفتند : بكشيد فرزندان آنان را كه با او ايمان آوردند و زنده بداريد زنهاى آنان را ، و نيست نيرنگ كافران مگر در گمراهى .
قرائت :
منكم - برخى ( اشدّ منكم ) خوانده و گفتهاند كه ضمير از غيبت به خطاب بازگشته و منصرف شده است ، چون قول خداوند : ( اياك نعبد - تو را تنها عبادت مىكنيم - حمد - 4 ) پس از
( الْحَمْدُ لِلَّهِ . . . )
و آنان كه ( اشدّ منهم ) خواندهاند دليلشان چنين توجيه مىشود كه ضمير ( منهم ) به خاطر ما قبل خود ( ا و لم يسيروا . . . ) كه به لفظ غيبت مىباشد به صورت غايب آورده شده است .
تفسير :
خداوند متعال كافران را به نظر كردن متنبه ساخته و فرموده است :
أَ وَ لَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ كانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ
( آيا سير نكردند در زمين تا بنگرند چگونه بوده است فرجام آنان كه پيش از ايشان بودهاند ) از كسانى كه پيامبران خود را تكذيب كردند
كانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً
( بودند ايشان سختتر از آنان از نظر نيرو ) در پيش خودشان
وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ
( و آثار در زمين ) يعنى بناها و ساختمانهاى بيشترى را عمارت كردند . و گفته شده يعنى به زمينهاى دورترى براى به دست آوردن مال دنيا رفتند .
فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ
( پس فرا گرفتشان خداوند به گناهانشان ) يعنى