تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢١ — صفحة 252

مساهمون:

ص٢٥٢

خداوند به سبب گناهانشان آنان را هلاك گردانيد . وَ ما كانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ ( و نبود براى ايشان نگهدارنده‌اى از خداوند ) يعنى دافعى نبود كه عذاب خداوند را دفع كرده و مانع از نزول عذاب بر ايشان باشد . ذلِكَ ( اين ) عذاب كه بر ايشان نازل شد بِأَنَّهُمْ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ ( بدانجهت بود كه آمد به سوى ايشان پيامبرانشان با نشانه‌ها ) يعنى با معجزات آشكار و دليلهاى روشن فَكَفَرُوا ( پس كافر شدند ) به آنها فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ ( پس بگرفتشان خداوند ) يعنى در شكنجهء كفرشان خداوند هلاكشان كرد . إِنَّهُ قَوِيٌّ ( همانا او نيرومند ) و قادر است كه از ايشان انتقام بگيرد شَدِيدُ الْعِقابِ ( سخت شكنجه است ) .

فرازى از داستان موسى

سپس خداوند به داستان موسى ( ع ) و فرعون پرداخته و مىگويد : وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا ( و به تحقيق موسى را با نشانه‌هاى خودمان فرستاديم ) يعنى او را به حجتها و دلالتهاى خود برانگيختيم . وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ . ( و با دليل آشكار ) يعنى با حجت ظاهر خود چون اژدها شدن عصا و شكافته شدن دريا . إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ ( به سوى فرعون و هامان و قارون ) . حضرت موسى عليه السلام اگر چه براى همهء آن مردم پيامبر و رسول بود ولى اين كه اسم فرعون تنها ذكر شده چون رهبر آنان بود و « هامان » نيز وزير او بوده و « قارون » صاحب گنجهاى او بوده است ، پس ما بقى مردم تابع آنان بودند .