پس فرشتگان در اين هنگام بر ايشان گويند : ( طبتم ) « پاك شديد »
فَادْخُلُوها خالِدِينَ
( پس داخل شويد در آن ، جاويدانيد ) يعنى داخل بهشت شويد كه خالد و مخلد و هميشگى هستيد .
وَ قالُوا
( و گويند ) يعنى اهل بهشت چون داخل بهشت شوند براى اعتراف به نعمتهاى خداوند كه بر ايشان داده شده مىگويند :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ
( سپاس خدايى را كه وعدهء خود را بر ما راست گردانيد ) يعنى آن وعدههايى كه از زبان پيامبران داده بود
وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ
( و ما را وارث زمين گردانيد ) يعنى زمين بهشت ، از آن جهت كه بهشت عاقبت امر ايشان مىشود لذا به لفظ ميراث ياد شده است ، و برخى گفتهاند از آن جهت لفظ ميراث گفته شده كه ايشان زمين بهشت را از اهل آتش به ارث مىبرند .
نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ
( جا گيريم از بهشت ) يعنى از بهشت جاى و مكانى براى خود فرا گيريم
حَيْثُ نَشاءُ
( هر جا كه بخواهيم ) و اين اشاره است از زيادى قصرها و منزلها و وسعت نعمتهاى بهشت
فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
( پس چه نيكوست پاداش عمل كنندگان ) يعنى چه نيكوست ثواب نيكوكاران كه بهشت و نعمتهاى آن باشد
وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ
( و بنى فرشتگان را فرا گيرندگان از حول عرش ) يعنى از عجائب امور آخرت اين است كه مىبينى فرشتگان را كه عرش را احاطه كردهاند .
و « قتاده و سدى » گفتهاند كه فرشتگان طواف مىكنند دور عرش .
يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
( تسبيح مىكنند به حمد پروردگارشان ) يعنى تنزيه مىكنند خداوند را از آنچه لايق او نيست و ياد مىكنند خدا را به صفاتى كه داراست .