إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ
( همانا در اين است نشانهها ) نشانههاى واضح و روشن
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
( بر مردمى كه ايمان آرند ) قبول و تصديق مىكنند توحيد خداوند را ، چه اين كه از آن سود مىبرند .
مغفرت كلى
قُلْ
( بگو ) اى محمد
يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ
( اى بندگان من كه بر خودتان اسراف كرديد ) با مرتكب و آلوده شدن گناهان
لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ
( نااميد مشويد از مهر خداوند ) يعنى مأيوس نشويد از آمرزش خداوند
إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
( همانا خداوند مى - آمرزد همهء گناهان را كه اوست آمرزندهء مهربان ) از « ثوبان » غلام رسول خدا ( ص ) نقل شده كه گفت : دوست ندارم دنيا و آن چه در اوست به جاى اين آيه براى من باشد .
حضرت امير المؤمنين عليها السلام فرمود : در قرآن آيهاى گستردهتر از آيهء
( يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا . . . )
نمىباشد .
در مصحف ( عبد اللَّه ) آيهء ياد شده به اين صورت آمده ( ان اللَّه يغفر الذنوب جميعا لمن يشاء ) ، « خداوند مىآمرزد همهء گناهان را بر آن كه بخواهد . » برخى گفتهاند اين آيه دربارهء « وحشى » كشنده و قاتل « حمزه » نازل شده آن هنگام كه خواست مسلمان شود ولى ترسيد توبهء او قبول نشود و چون اين آيه نازل شد اسلام آورد و مسلمان شد .
به رسول خدا ( ص ) گفته شد ، آيا اين آيه مخصوص ( وحشى ) است يا