تفسير
سپس خداوند سبحان از حال كافران خبر مىدهد و مىگويد : فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا ( پس رسيد به ايشان زشتيهاى آن چه را بدست آوردند ) يعنى رسيد بر ايشان عقاب زشتيهايشان ، پس حذف مضاف در اينجا بخاطر دلالت كلام بر اين مفهوم است . و برخى گفتهاند به اين خاطر ( عقاب سيئات ) گفته مىشود كه اين كلام با دو كلمهاش جفت و قرين است چه اين كه خدا مىگويد : ( جَزاءُ سَيِّئَةٍ ، سَيِّئَةٌ مِثْلُها ) ، « پاداش زشتى زشتى مانند آن است » وَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ ( و كسانى كه ستم كردند از ايشان ) يعنى از كافران قوم تو اى محمد ( ص ) سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا ( مىرسد به ايشان زشتيهاى آن چه به دست آوردند ) و نيز وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِينَ ( و نيستند به عجز آورندگان ) يعنى آنان نمىتوانند از خداوند ربوده شوند ، و يا اين كه آنها نمىتوانند خدا را عاجز كرده و از قدرت او خارج شوند . أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ ( آيا نمىدانند كه خداوند فراخ مىكند روزى را به آن كه بخواهد و تنگ كند ؟ ! ) يعنى خداوند وسعت و گشايش مىدهد روزى را به آن كه بخواهد و تنگ مىكند روزى را به آن كه بخواهد به جهت آن چه از مصالح مردم مىداند .