بگو اى بندگان من كه بر جان خودتان اسراف كرديد نااميد نباشيد و از رحمت خدا ، همانا خدا بيامرزد همهء گناهان را ، همانا اوست آمرزندهء مهربان . و باز گرديد به سوى پروردگار خويش و بر او تسليم شويد پيش از آن كه بيايد شما را عذاب ، سپس يارى نشويد . و پيروى كنيد به نيكو آن چه نازل شده است به سوى شما از پروردگارتان پيش از آن كه ناگهان بيايد بسوى شما عذاب و شما نميدانيد .
تفسير
سپس خداوند سبحان از حال كافران خبر مىدهد و مىگويد :
فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا
( پس رسيد به ايشان زشتيهاى آن چه را بدست آوردند ) يعنى رسيد بر ايشان عقاب زشتيهايشان ، پس حذف مضاف در اينجا بخاطر دلالت كلام بر اين مفهوم است . و برخى گفتهاند به اين خاطر ( عقاب سيئات ) گفته مىشود كه اين كلام با دو كلمهاش جفت و قرين است چه اين كه خدا مىگويد :
( جَزاءُ سَيِّئَةٍ ، سَيِّئَةٌ مِثْلُها )
، « پاداش زشتى زشتى مانند آن است »
وَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ
( و كسانى كه ستم كردند از ايشان ) يعنى از كافران قوم تو اى محمد ( ص )
سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا
( مىرسد به ايشان زشتيهاى آن چه به دست آوردند ) و نيز
وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِينَ
( و نيستند به عجز آورندگان ) يعنى آنان نمىتوانند از خداوند ربوده شوند ، و يا اين كه آنها نمىتوانند خدا را عاجز كرده و از قدرت او خارج شوند .
أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ
( آيا نمىدانند كه خداوند فراخ مىكند روزى را به آن كه بخواهد و تنگ كند ؟ ! ) يعنى خداوند وسعت و گشايش مىدهد روزى را به آن كه بخواهد و تنگ مىكند روزى را به آن كه بخواهد به جهت آن چه از مصالح مردم مىداند .