خرد . بگو اى بندگان من كه ايمان آورديد پرهيز كنيد پروردگارتان را ، براى آنان كه نيكى كردند در اين دنيا ، نيكى است و زمين خدا وسيع است همانا داده مىشوند شكيبايان مزدشان را بدون حساب .
قرائت
يرضه - ابو عمرو در روايت اوقيه و ابى شعيب سوسى و ابو عمرو دورى از يزيدى و از حمزه در روايت عجلى كلمهء ( يرضه لكم ) به سكون ( ها ) قرائت كرده - اند و ابن كثير و ابن عامر و كسايى و خلف و نافع به روايت اسماعيل ، و ابو بكر به روايت برجمى كلمهء ( يرضه ) را به ضم ( ها ) ى اشباع شده ، قرائت كردهاند .
« ابو على » گويد : حجت آن كه ( يرضه ) را به ضمه ، ( ها ) خوانده و ( واو ) را به آن ملحق كرده است كه ما قبل واو متحرك است و بمنزلهء ( ضربهوا ) مىباشد ولى آنان كه به ضمهء ( ها ) بدون الحاق واو قرائت كردهاند حجتشان اين است كه الف محذوف به خاطر جزم و سكون است و در اين جا لزومى براى حذف نيست چه اين كه كلمه اگر منصوب يا مرفوع باشد الف بازگشته و ثابت مىماند ، پس چون الف ثابت شد نيكو اين است كه واو الحاق نگردد مثل قول خداوند ( القى موسى عصاه ) چه اگر با تخفيف ( ها ) واو ملحق شود مانند جمع ميان دو ساكن خواهد بود .
آن كه ( ها ) را به سكون خوانده گمان كرده است كه اين خود لغتى مىباشد .
ام هو قانت - ابن كثير و نافع و حمزه كلمهء ياد شده را به تخفيف ميم قرار كرده و ديگران همه به تشديد ميم خواندهاند .
در كلمهء فوق دو صورت بيش نيست :
اول - كه مقصود چنين باشد ( الجاهد الكافر خير ام من هو قانت ) كه بر جملهء محذوف اين جمله دلالت مىكند ( هل يستوى الذين يعلمون . . . ) دوم - مقصود چنين است ( قل امّن هو قانت كغيره ) در اين صورت خبر محذوف خواهد بود .