و تاريكى مشيمه است . و اين نظر « ابن عباس ، مجاهد ، قتاده ، سدى ، ابن زيد » مىباشد ، و نيز مروى از امام باقر ( ع ) است .
و نيز گفته شده : تاريكيهاى سه گانه عبارت است از تاريكى شب يا تاريكى صلب مرد و تاريكى رحم و تاريكى شكم .
سپس خداوند خود را مورد خطاب قرار داده و مىفرمايد :
ذلِكُمُ اللَّهُ
( اين است خداوند ) كه اين چيزها را آفريده است .
رَبُّكُمْ
( پروردگار شما ) كه مالك تصرف شما مىباشد .
لَهُ الْمُلْكُ
( براى اوست پادشاهى ) بر همه مخلوقات .
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ
( نيست الهى مگر او پس كجا برگردانده ميشويد ) از راه حق پس از اين بياناتى كه گفته شد .
إِنْ تَكْفُرُوا
( اگر كافر شويد ) و نعمتهاى خداوند را منكر گرديد و سپاس او را نگزاريد
فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ
( پس همانا خداوند بىنياز است از شما ) و از شكر - گزارى شما و زيان نرساند به خدا ناسپاسى شما .
وَ لا يَرْضى لِعِبادِهِ الْكُفْرَ
( و راضى نمىشود بر بندگان خود كفر را ) ، از اين آيه به وضوح و روشنى استفاده مىشود كه خداوند واقعا نسبت به كسى اراده كفر نمىكند ، زيرا اگر اراده كند دربارهء كسى كفر را مسلما راضى هم مىشود زيرا كه رضايت خداوند جدا از ارادهء او نيست ، چنان كه گاهى كه ما دربارهء شخصى چيزى را اراده مىكنيم محال است كه راضى بر آن چيز نباشيم يا چيزى را راضى شده ولى اراده نكنيم .
وَ إِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ
( و اگر شكر كنيد راضى مىشود بر شما ) يعنى اگر سپاس كنيد خداوند را بر نعمتهايش و به آنها اعتراف كنيد از شما راضى شده و بر شما برگردانده و براى آن به شما ثواب مىدهد . ناگفته نماند كه ( ها ) در كلمه ( يرضه ) كنايه از مصدرى است كه در تقدير بوده و بر آن دلالت مىكند اين