آتشند ، پس بنا به قول اول ، پيشروان به پيروان گويند : خوش مباد بر ايشان كه ايشان نيز مانند ما داخل آتش مىشوند ، پس در مشاركت ما با ايشان شادى و خوشى نيست ، در اين هنگام پيروان نيز گويند :
قالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِكُمْ
( گويند : بلكه بر شما خوش مباد ) يعنى نائل نشويد و نرسيد به وسعت و گشايش .
أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا
( شما مقدم داشتيد آن را بر ما ) يعنى شما به كفر ما را وا داشتيد كه موجب عذاب ما شديد و ما را بر آن خوانديد ، ولى بنا بر قول دوم ، اولاد شيطان مىگويند : خوش مباد بر آنان ، كه جايگاهمان را بر ما تنگ كردند ، چه اين كه با وارد شدن هر يك از ايشان بشدت جاى ما تنگ مىشود ، و اين سخن مانند قول رسول خدا ( ص ) مىباشد كه فرمود : آتش و دوزخ بر ايشان تنگ مىشود مانند تنگ شدن نيزه در جاى خود .
( قالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِكُمْ )
يعنى بنى آدم گويند : بلكه شادى و كرامت بر شما مباد ، شما ما را به اين راه قرار داديد و آن را در چشم ما آراستيد .
فَبِئْسَ الْقَرارُ
( پس چه بد است قرارگاه ) كه ما را در آن قرار داديد .
قالُوا رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا
( گويند پروردگار ما آن كه مقدم داشت اين را بر ما ) يعنى كافران چون داخل دوزخ شوند گويند بر آنان ، خدايا كسى كه سبب شد به اين عذاب برسيم و ما را مستوجب عذاب كرد .
فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً
( پس زياد كن عذاب او را چند برابر ) يعنى علاوه بر آنچه مستحق هستند دو چندان عذابشان كن .
فِي النَّارِ
( در آتش ) يكى را به خاطر كفرشان به خداوند و يكى را براى اين كه ما را به سوى كفر دعوت كردند
.