مىكنم تا آنكه ملائكه را با روح و ريحان ملاقات و ديدار كند ؛ و من هم نسبت به او خشمگين نخواهم بود .
يك چنين حالتى براى شيعه ما حليت و پاكى است از آنچه كه در آن قرار داشت ، آيا براى تو و دوستانت چنين وضعيّت و موقعيتى وجود دارد ؟ ! پس خود را ملامت كن ؛ و يا ( اين سخنان و حالات را ) رها كن .
41 - ابو الصباح كنانى گويد :
من و زراره در محضر امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ بوديم كه فرمود : آتش كسى را طُعمه و خوراك خود قرار نمىدهد كه متّصف به اين امر ( ولايت اهل بيت رسالت عليهم السلام ) باشد ، زراره اظهار داشت : از اين افراد ( اهل ولايت ) كسانى هستند كه مرتكب گناهان كبيره مىشود ؟ !
فرمود : آيا نمىدانى پدرم در اين مورد چه فرموده است ؟ ! او مىفرمود :
هنگامى كه مؤمن مبتلا به ( گناهان ) خطرناك شود ، خداوند او را مبتلا مىنمايد به بلايى در جانش ، يا ترسى كه خداوند بر او وارد گرداند ، تا آنكه از دنيا خارج شود و از گناهانش خارج و پاك گشته باشد .
التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — صفحه 71
پدیدآورندگان: محمد بن همام الإسكافي
ص۷۱