5 - النّفوس طلقة لكن أيدى العقول تمسك أعنّتها عن النّحوس 2048 .
6 - الرّاضي عن نفسه مغبون و الواثق بها مفتون 1902 .
7 - الرّاضي عن نفسه مستور عنه عيبه ، و لو عرف فضل غيره كساه ( لساءه ) ما به من النّقص و الخسران 2088 .
8 - النّفس الأمّارة المسوّلة تتملّق تتملّق المنافق ، و تتصنّع بشيمة الصّديق الموافق ، حتّى إذا خدعت و تمكّنت تسلّطت تسلّط العدوّ ، و تحكّمت تحكّم العتوّ ، فأوردت موارد السّوء 2106 .
9 - أكرم نفسك ما أعانتك على طاعة اللّه 2322 .
10 - أهن نفسك ما جمحت بك إلى معاصي اللّه 2323 . 5 - نفسها رها شده است ، ولى دستهاى خردها عنانهاى آنها را از بدبخت شدن ( و يا از ضلالتها و گمراهى ها ) نگاه مى دارد .
6 - راضى از نفس خود مغبون ، و اعتماد كننده بر نفس بفتنه افتاده است .
7 - هر كه از نفس خود خوشنود باشد عيب او از او پوشيده شده است ، و اگر برترى غير خود را تشخيص دهد به او بپوشاند آنچه در اوست از كمى و زيان ( و يا دلگير سازد او را آنچه در اوست از نقص و خسران ) .
8 - نفس اماره مسولّه ( فرمانده و آرايشگر ) همچون چاپلوسى منافق تملق كرده است ، و بشيوه دوست موافق احسان مى نمايد ، تا آنكه هرگاه فريب داد ، و متمكن شد همچون تسلط دشمن مسلط گشته ، و مانند حكم كردن متكبر و از حد گذر تحكّم مى نمايد ، پس صاحبش را در جايگاه بدى وارد مى سازد .
9 - نفس خويش را تا مادامى كه تو را بر طاعت و فرمانبردارى خدا يارى كند گرامى دار .
10 - نفس خود را مادامى كه تو را بسوى معاصى خدا برد خوار دار .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1433
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص١٤٣٣