مىكند . ولى با همهء اينها ، هنوز ملّت عراق ، ملّتى است پايدار .
آشكارترين دليل آن ، اين است كه ملّت عراق با برپايى شعائر حسينى از راههاى گوناگون ، به اصالت دينى و انقلابى خود تمسّك مىجويد و علىرغم منع ، بازداشتن و ترساندن از سوى رژيم بعث عراق ، مردم گروه گروه به سوى كربلا روانه مىكردند تا براى زنده نگهداشتن شعائر حسينى به مبارزه و پايدارى در برابر موضع رژيم عراق و ظلم وستمش بپردازند .
آرى ، حماسهء كربلا به ما و فرزندانمان آموخت كه چگونه در جنوب لبنان ، فلسطين ، افغانستان و عراق مبارزه كنيم و از ارزشها وشرفمان دفاع نماييم . بدينسان امام حسين عليه السلام چراغ راه هدايت و كشتى نجات گشت . پس امّتمان ناگزير بايد از خويشتن براى تحقّق بخشيدن به مصالح بزرگترى بگذرد . يا بهتر بگويم ، دفاع از ارزشها والاتر از خودخواهيها و مصلحتهاى فردى بىفايده است . پس اگر امّتمان اين گونه عمل نمايد ، به زودى به برترين امّت چه در دنيا و چه در آخرت دگرگون خواهد گشت .
پس خداوند تبارك و تعالى هرگز نفرمود كه : شما بهترين امّتى بوديد كه به سود انسانها آفريده شدهايد چرا كه داراى ثروت ، يا نفت يا موقعيّت استراتژيكى و يا نظام قانونگذارى برترى مىباشيد . خير ، هرگز چنين نيست ! زيرا كسى كه داراى اين موارد ياد شده باشد ولى نيروى دفاع از خويشتن را نداشته باشد ، بداند هر آنچه كه دارد به گرد و غبارى پراكنده دگرگون خواهد شد . درست مانند انسان غول پيكرى
امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 208
مساهمون: شوشترى زاده
ص٢٠٨