و هركه را نمىخواهد واگذار مىنمايد . زيرا هر كسى كه به ريسمانش چنگ زند او را بالا مىبرد و هركه دست از ريسمان بكشد ، به خود واگذار مىكند .
آنگونه كه آشكار است ، امام حسين عليه السلام به ريسمان الهى چنگ زده و خالصانه براى خدا عمل نموده است . به همين خاطر خداوند او را و الا گردانيد ، محبّت مؤمنين را نسبت به او خالصانه نمود و حرارت دوستى او را در دل هر مسلمانى نهاد . در گذشتههاى ديرين نيز هنگاميكه پروردگار جهانيان ، حضرت آدم را آفريدو او را ساكن بهشت نمود ؛ حضرت آدم نورهايى را پيرامون عرش ديد . سپس جبرئيل آن نامها و كلمات را به او آموخت . سپس آدم عليه السلام به نام آن كلمات و انوار پنجگانه ، خداوند متعال را سوگند داد . هنگاميكه حسين را ياد نمود ، دلشكسته گشت و اشكهايش سرازير شد . فرمود :
اى برادرم جبرئيل ، چرا در هنگام ياد كردن پنجمين نام دلم مىشكند و اشكهايم سرازير مىگردند ؟ جبرئيل پاسخ داد : اين فرزندت دچار مصبيتى خواهد شد كه ديگر مصايب در مقابل آن ناچيزند . فرمود :
اى برادرم ، آن چيست ؟ پاسخ داد : تشنه لب ، غريب ، تنها و بىكس كشته مىگردد و هيچ يارى دهندهاى براى او نخواهد ماند . . . سپس آدم و جبرئيل چون زن فرزند مردهاى گريستند . » « 1 »
بنابراين ارزش امام حسين عليه السلام دراين نهفته است كه او پاك و خالص براى خداى خود بود . زيرا اگر هزاران پسر چون علىاكبر
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 245 .