عظيم وى و ضرورت آگاهى از مسؤوليتهاى خود دربارهء سيّدالشّهدا و پدر آزادگان و هدف جاودانه او مىباشد . بنابراين پاسخ به اين پرسشها در عين معناى ژرف آن ، پيچيده نمىباشد .
بنابراين آنچه كه دراين چارچوب براى ما مهم است ، همان بالابردن سطح انديشه خود مىباشد تا به حقايق نورانى اين حديث نبوى شريف دست يابيم .
دراينجا بايد به اين حقيقت اشاره كنيم كه انسان از دو بعد اساسى تشكيل شده است . اين دو هميشه به يكديگر نيازمندند . بعد اوّل ، بعد احساسات و دوّمين ، بعد انديشه ، خرد و بصيرت مىباشد . بعد اوّل در نزد انسان موقعيّتى شبيه به موقعيّت سوخت در اتومبيل دارد .
مىدانيم كه اين ساخته بشرى بدون نيرو نمىتواند حركت كند يا به عبارت ديگر ، اتومبيل بدون سوخت هيچ ارزشى ندارد حال اينكه از تكنولوژى پيشرفته باشد يا عقب افتاده .
امّا سؤالى كه اكنون پيش مىآيد اين است كه : آيا سوخت به تنهايى براى حركت اتومبيل كافى مىباشد ؟ صدالبتّه كه پاسخ منفى است . زيرا ابعاد ديگرى در حركت اين اتومبيل نقش بزرگى ايفا مىكنند ، كه نمونهء آنها گاهى در موتور و گاهى در چرخها و گاهى ديگر در دستگاههاى اساسى متعدّد ديگر تجسّم مىيابند .
اين حقيقت بر حقيقت هستى و شخصيّت انسان منطبق مىگردد .
زيرا تصوّر حركت و پويايى در انسانى كه احساسات در او مرده است ، جداً دشوار مىباشد . چرا كه احساسات در انسان ايجاد انگيزه براى حركت ، نشاط و كنش و واكنش مىنمايد .
امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: شوشترى زاده
ص١٠٩