لَا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَلَا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيهَا قَالُوا الْآنَ جَئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا يَفْعَلُونَ ) « 1 » .
« و به ياد آوريد هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت : خداوند به شما دستور مىدهد ماده گاوى را ذبح كنيد . گفتند : آيا ما را مسخره مىكنى ؟ موسى گفت : به خدا پناه مىبرم از اينكه از جاهلان باشم * گفتند : پس از خداى خود بخواه كه براى ما روشن كند اين ماده گاو چگونه ماده گاوى باشد ؟ گفت : خداوند مىفرمايد : ماده گاوى است كه نه پير و از كار افتاده باشد و نه بكر و جوان ؛ بلكه ميان اين دو باشد . آنچه به شما دستور داده شده ، انجام دهيد * گفتند ، از پروردگار خود بخواه كه براى ما روشن سازد رنگ آن چگونه باشد ؟ گفت : خداوند مىگويد : گاوى باشد زرد يكدست ، كه بينندگان را شاد و مسرور سازد * گفتند : از خدايت بخواه براى ما روشن كند كه چگونه گاوى بايد باشد ؟ زيرا اين گاو براى ما مبهم شده ، و اگر خدا بخواهد ما هدايت خواهيم شد * گفت : خداوند مىفرمايد : گاوى باشد كه نه براى شخم زدن رام شده ، و نه براى زراعت آبكشى كند ؛ از هر عيبى بر كنار باشد ، وحتّى هيچ گونه رنگ ديگرى در آن نباشد . گفتند :
الآن حق مطلب را آوردى ، سپس چنان گاوى را پيدا كردند و ان را سربريدند ؛ ولى مايل نبودند اين كار را انجام دهند . »
آنها پيامبرشان را به مسخره كردن و استهزاء نمودن ، متّهم ساختند ؛ با اينكه هرگز چنين نبوده است . بلكه او انسانى سخت كوش و رهبرى بزرگ بود . همچنين با پرسشهاى پىدرپى مىخواستند از انجام وظيفهء واجب ، فرار نمايند ؛ تا آنجا كه آرزو مىكردند شكيبايى حضرت
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيات 67 - 71 .