اين دو سفارش الهى را در زندگى خويش عملى سازيم ؟ يا به عبارت ديگر ، چگونه جامعه امانتدار و عدالت گستر را بر روى اين زمين بنا سازيم و به تحقّق برسانيم ؟
در پاسخ بايد گفت : اين امر ناممكن نمىباشد و مىتوانيم از رهگذر اين آيه به آن دست يابيم : ( يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ) « 1 » « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! اطاعت كنيد خدا را ؛ و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولوالامر را . »
پس براى اينكه جامعه عدالت گستر و با كرامتى را به تحقّق برسانيم ، ناگزير بايد در وجودمان فضيلت اطاعت از خدا و هركه را به عنوان پيامبر مبعوث گردانيده و هركس را كه پس از پيامبر ، امام قرار داده و يا كسى كه امام او را به عنوان ولى امر ، جانشين ساخته است ، بپرورانيم . اين همان راهى است كه بدون آن عدالت تحقّق نمىيابد و وفاى به عهد امانت نمىگردد . شايد بزرگترين مشكلى كه بشريت ، در گذشته و اكنون و شايد در آينده از آن رنج برده و مىبرد ، همان گمراهى بشريت از اين راه است . زيرا ، همه سخن از عدالت مىگويند و آرزوى آن را دارند ، و اگر به تمام قوانين بنگريم ، مىبينيم كه با نام عدالت حكم مىكنند و در مىيابيم كه اين عدالت مقدّمهاى است درخشنده ، براى همه قانونهاى اساسى موجود در گوشه و كنار جهان ؛ و تمامى اين قوانين اصل عدالت را ، محور و سند خود مىدانند . امّا براستى عدالت كجاست ؟ !
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 59 .