امور براى او رام گشت و در رسيدن به قدرت و رهبرى امّت ، شانس او را يارى نمود ، ولى امر مىگردد ؟
در پاسخ بايد گفت : بدون شكّ چنين نيست . زيرا هركس كه با هر وسيلهاى بر مسند قدرت بنشيند ، ولى امر امّت نمىگردد . بلكه بايد ولى امر حقيقى كسى باشد كه ، از خط رسالت و برنامههاى آن به اندازه سرسوزن ، نلغزد و منحرف نگردد . بايد زندگى او بازتابى از برنامههاى خدا و پيامبر باشد ؛ همچنين نبايد گفتههايش با فرمودههاى خداوند متعال - كه در آنها تغيير و تبديل راه نمىيابد - تناقض داشته باشد . و از خدا اختلاف و تبديل به دور است : ( وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا ) « 1 » « و هرگز براى سنّت الهى تغيير و تبديلى نخواهى يافت . »
بنابراين ، در باور انسان نمىگنجد كه امر خدا ، در اطاعت از شخصى تجسّم يابد كه ، شراب مىخورد ؛ ظلم مىنمايد و به ناحق خونها مىريزد و نفسهاى پاك را به قتل مىرساند ؛ زيرا رسالتهاى آسمانى دعوت به تحقّق عدل و داد مىنمايند .
پس هرگز نمىتوان اين دو را از اين حاكم ظالم كه در حقّ امّت خود ظلم و ستم روا مىدارد و با صفات فسق و فجور توصيف مىگردد ، انتظار داشت .
همانا ولى امرى كه امّت بايد از او اطاعت و پيروى نمايد ، همان كسى است كه ارزشهاى آسمانى و مفاهيم رسالت و برنامههاى مبين آن ، در اخلاق ، رفتار ، روش ، منش ، همهء سيرت او تجسّم يافتهاند .
هامش
( 1 ) - سورهء احزاب ، آيهء 62 . سورهء فتح ، آيهء 23 .