اهلبيت خود ، اولوالامر مىباشند
اگر تاريخ را ورق بزنيم و در آن به دنبال اولياى امرى كه اين صفات در ايشان نمايان باشد ، جستجو كنيم اشخاصى كه نشانه آشكار قرآن كريم بودند ، موجوديّت آنان جزئى از موجوديت رسول اكرم صلى الله عليه و آله در اخلاق و سيرت و دانش گشته بود ، چون او زيسته و چون او در گذشته بودند ، هرگز از راه و برنامه او روى برنگردانده بودند ، كسى جز آلبيت رسول اكرم صلى الله عليه و آله را نمىيابيم .
همين ايشان ، اولياى امر حقيقى هستند كه قرآن كريم بر ولايت آنان گواهى داده است ، پس هر مدح و ثنايى در قرآن از براى ايشان مىباشد . زيرا ، « ايشان خشم خود را فرو مىبرند » ( وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ ) .
« و از خطاى مردم درمىگذرند » ( وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ) .
« نماز را به پا مىدارند » ( وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ ) .
« و زكات مىدهند » ( وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ ) .
« از ركوع كنندگان و سجده آوران هستند » ( الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ ) .
« در پنهان و آشكار انفاق مىنمايند » ، و در توانگرى و تنگدستى ، خداى خود را سپاس مىگويند . . . و دهها بلكه صدها خوى و فضيلتى كه قرآن به آراستن خود به آنها سفارش مىكند و بر پيروى عملى و گفتارى از آنها تشويق مىنمايد . بنابراين ، اهلبيت پيامبر در زندگى خويش ، نمونههاى قرآن مىباشند ؛ بلكه ايشان خود ، قرآن ناطق در ميان مردم هستند .