محروم داشته ، و آن كه به دو بخشد خدا را سپاس و حرمت گذاشته .
305
[ و فرمود : ] غيرتمند هرگز زنا نكند .
306
[ و فرمود : ] براى پاسبانى بس بود مدت زندگانى .
307
[ و فرمود : ] فرزند مرده تواند خفت ، و مال ربوده ديده بر هم نتواند نهفت . [ و معنى آن اين است كه او بر كشته شدن فرزند شكيبايى دارد و بر ربوده شدن مال طاقت نيارد . ]
308
[ و فرمود : ] دوستى پدران - سبب - خويشاوندى ميان فرزندان است و خويشاوندى را به مودّت بيشتر نياز است تا مودّت را به خويشاوندى .
309
[ و فرمود : ] از گمانهاى مردم با ايمان بپرهيزيد كه خدا حق را بر زبان آنان نهاده است .
310
[ و فرمود : ] ايمان بنده راست نباشد ، جز آن گاه كه اعتماد او بدانچه در دست خداست بيش از اعتماد وى بدانچه در دست خود اوست بود .
311
[ و انس پسر مالك را نزد طلحه و زبير به بصره فرستاد تا آنان را حديثى به ياد آرد كه از رسول خدا ( ص ) شنيده بود . انس از رساندن پيام سر برتافت و چون بازگشت گفت : « فراموش كردم . » امام فرمود : ] اگر دروغ مىگويى خدايت به سپيدى درخشان گرفتار گرداند كه عمامه آن نپوشاند [ يعنى بيمارى برص . از آن پس انس را در چهره برص پديد گرديد و كس جز با نقاب او را نديد . ]
312
[ و فرمود : ] دلها را روى آوردن و روى برگرداندنى است اگر دل
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 417
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤١٧