خود را همانند او دانى كه خدا هر سركشى را خوار مىسازد و هر خودبينى را بى مقدار . داد خدا و مردم و خويشاوندان نزديكت را از خود بده ، و آن كس را كه از رعيت خويش دوست مىدارى ، كه اگر داد آنان را ندهى ستمكارى ، و آن كه بر بندگان خدا ستم كند خدا را به جاى بندگانش دشمن او بود ، و آن را كه خدا دشمن گيرد ، دليل وى را نپذيرد و او با خدا سر جنگ دارد ، تا آن گاه كه بازگردد و توبه آرد ، و هيچ چيز چون بنياد ستم نهادن ، نعمت خدا را دگرگون ندارد ، و كيفر او را نزديك نيارد ، كه خدا شنواى دعاى ستمديدگانست و در كمين ستمكاران . و بايد از كارها آن را بيشتر دوست بدارى كه نه از حق بگذرد ، و نه فروماند ، و عدالت را فرا گيرتر بود و رعيت را دلپذيرتر ، كه ناخشنودى همگان خشنودى نزديكان را بىاثر گرداند ، و خشم نزديكان خشنودى همگان را زيانى نرساند ، و به هنگام فراخى زندگانى ، سنگينى بار نزديكان بر والى از همه افراد رعيت بيشتر است ، و در روز گرفتارى يارى آنان از همه كمتر ، و انصاف را از همه ناخوشتر دارند ، و چون درخواست كنند فزونتر از ديگران ستهند و به هنگام عطا سپاس از همه كمتر گزارند ، و چون به آنان ندهند ديرتر از همه عذر پذيرند و در سختى روزگار شكيبايى را از همه كمتر پيشه گيرند ، و همانا آنان كه دين را پشتيبانند ، و موجب انبوهى مسلمانان ، و آمادهء پيكار با دشمنان ، عامهء مردمانند . پس بايد گرايش تو به آنان بود و ميلت به سوى ايشان . و از رعيت آن را از خود دور تر دار و با او دشمن باش كه عيب مردم را بيشتر جويد ، كه همه مردم را عيبهاست و والى از هركسى سزاوارتر به پوشيدن آنهاست . پس مبادا آنچه را بر تو نهان است آشكار گردانى و بايد ، آن را كه برايت پيداست بپوشانى ، و داورى در آنچه از تو نهان است با خداى جهان است . پس چندان كه توانى زشتى را بپوشان تا آن را كه دوست دارى بر رعيت پوشيده ماند ، خدا بر تو بپوشاند . گره هر كينه را - كه از مردم دارى - بگشاى
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 327
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٢٧