بشارت باد بندهء را كه در اهوال عدم محض بوده و مولاى وى پس از اين پستى و خوارى او را به اين مقام رفيع رسانده ، و داراى چنين حظ و نصيبى قرارش داده است .
فصل ( 22 ) و ما را عادت بعبادتى است كه خداوند جل جلاله از خزائن فضل خود بما عنايت فرموده است ، آن را ذكر نمايم كه شايد كسانى از اهل سعادت تأسى نموده و بجاى آورند ، و آن اينكه هميشه روز ولادت خود ، و روز تشرف بشرف عبادت و تكليف خود را ، و همچنين هر روزى كه در ميان اين دو وقت از حيث سعادتهاى متفرقه مثل آن بوده باشد ، دعوت و اطعامى ترتيب داده و بر حسب تمكن و قدرت به مالك انعام خود تقرب جسته و به يتيمان و بيوهزنان و ضعيفان ميرسانم ، و از كرم خداوند ارحم الراحمين مسألت دارم كه ثواب آن را دائم و ابد الابدين قرار داده ، و به كسانى كه در وجود و بقاى من از اولين و آخرين مساعدت و كمك نموده تا اينكه باله عالميان ظفر يافته و پى بمعرفت حضرتش بردم ايصال فرمايد ، خصوصا آنان كه به من نزديكترند از كسانى كه مرا تعليم داده و الهامم فرموده ، و بشرف تمكين از تشرف به آن چه بان ظفر يافته از سعادت دنيا و دين مشرفم فرمودهاند .
و بتحقيق كه خداوند جل جلاله فرزندم محمد را بدست من و بوسيلهء من به آن چه در اين اوراق ذكر نموده ، و به آنچه دانسته و فهميده بيادش دادم هدايت و راهنمائى فرموده است :
وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ
( سوره اعراف ( 7 ) آيه 41 يعنى و نبوديم كه هدايت يابيم اگر نه آن بود كه هدايت كرده بود ما را خدا ) پس بايد بر حذر باشد از اينكه از مراعات اين روز در تمام مدت عمر خود غفلت نمايد ، يا اينكه از شكر هدايت و سعادت و نعمتهائى كه خداوند جل جلاله به او عنايت فرموده است اهمال ورزيده ، و كوتاهى نمايد .
فصل ( 23 ) همانا ديده و شنيدهايم كه هر كس با سلطانى از سلاطين دنيا اتصال و