بسم اللَّه الرحمن الرحيم بسوى مقربين در اظله « 1 » امتحانشدهگان به بلايا ، مسارعتكنندگان در طاعت ، يقين داران در بارهء من رجعت را « 2 » تحيتى است از ما بسوى شما سلام بر شما .
اما بعد پس بدرستى كه نور بصيرت روح حيات است كه ايمان نفع نه بخشد مگر به آن با متابعت كلمة اللَّه و تصديق به آن ، پس كلمه از روح و روح از نور است ، و نور نور آسمانها و زمين است ، پس بدست شما سببى است كه از ما بشما رسيده است ، و نعمتى است از خداوند كه شما را به آن اختصاص داده است و آن را براى شما خالص گردانيده است ، از اداى شكر آن غفلت نكنيد ( مراد نعمت ولايت اهل بيت عليهم السّلام است كه به غير آن ايمان راست نيايد ، و براى انسان نجاتى نباشد )
وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ
« 3 » ( يعنى اين مثلها را مىزنيم براى مردم و درك نكنند آنها را مگر دانايان ) .
همانا خداوند عهد كرده است كه عقده و گره را غير از خود او ( جل جلاله ) نگشايد « 4 »
هامش
( 1 ) مراد از
المقربين في الاظله
، آنانند كه در عالم ظلال و ارواح قبل از حلول در اجساد ، به خدا و اهل بيت عليهم السّلام نزديك شده و تقرب جستند ، و در بعضى از نسخهها بجاى ( المقربين ) كه ترجمه شده ( المقرين ) است ، يعنى بامامت ما در وقت ميثاق اقرار و اعتراف نمودند .
( 2 ) در بعضى از نسخ بجاى
( المستيقنين بى الكرة
) كه ترجمه شد (
المنشئين في الكرة
) است و در بعضى از نسخ (
المنشرين في الكرة
) است ، يعنى آنان كه خداوند بعث و نشرشان نمايد ، يا انشاء و احيائشان نمايد در رجعت ، و خلاصه اينكه ، آنان كه خداوند در رجعت برشان گرداند و زندهشان نمايد .
( 3 ) سورهء عنكبوت آيهء 42 .
( 4 ) علامه مجلسى قدس سره ميفرمايد : شايد مراد عقد امامت باشد ، يعنى براى مردم نيست كه عقد بيعتى كه خداوند براى من در زمان رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بسته است بگشايند ، بلكه كار بدست خود خداوند است .