يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
« 1 » ( يعنى آيا آن كس كه هدايت نمايد بسوى حق سزاوارتر است كه پيروى شود يا آن كس كه خود راه نبرده تا رهبريش كنند پس چه شود شما را چگونه حكم كنيد ) و به پيغمبر خود فرموده است :
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
« 2 » ( يعنى جز اين نيست كه تو بيم دهندهء و از براى هر قومى راهنمائى است ) پس هادى و راهنما بعد از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلّم كسى است كه امت ويرا به آنچه آن حضرت آورده است هدايت نمايد ، پس كيست كه اميد هدايت كردن امت در او باشد غير از آنكه شما را به حق دعوت نمايد ، و شما را بسوى هدايت و سعادت بكشاند ؟
آمادهء جهاد باشيد ، و اسباب آن را فراهم نمائيد ، كه همانا آتش جنگ بر افروخته شده است ، و فاسقان مهيا شدهاند كه نور خدا را بدهنهاى خود خاموش نمايند ، و با بندگان خدا بجنگند ، آگاه باشيد كه اولياء شيطان از اهل طمع و جفا سزاوارتر به حق نيستند از اهل نيكى و احسان ، در طاعت پروردگار خود ، و در خيرخواهى براى امام خود .
به خدا قسم اگر من به تنهائى آنان را ملاقات نمايم در حالتى كه تمام اهل زمين با آنان همراه بوده باشند از آنان وحشت ننمايم ، و به آنان اعتنا ندارم ، و هيچ گونه به آنان اهميت ندهم ، و لكن تأسفى كه دارم و جزعى كه بر من عارض مىشود از اينست كه فجار و سفيهان بر اين امت ولايت يابند ، و بر آنان مسلط گردند ، و مال خدا را دولت خود دانند و دست بدست بگردانند ، و كتاب خدا را وسيلهء مكر و خدعهء خود قرار دهند ، و فاسقان را حزب خود گردانند ، و با نيكان و صلحاء بجنگند ، و به خدا قسم كه اگر اين جهت نبود اين قدر شما را ملامت و سرزنش نميكردم ، و تحريص و ترغيب بر جنگ نمينمودم ، و همانا شما را - چون
هامش
( 1 ) سوره يونس ( 10 ) آيه 35 .
( 2 ) سوره رعد ( 13 ) آيه 7 .